San Francisco

Eindelijk ben ik ook eens aan de andere kant van de US geraakt! Van 13 tot 18 juni zat ik -volgens verschillende bronnen- in de mooiste stad van de US: San Francisco. En dan ook nog eens in één van de mooiere hotels daar! Spijtig genoeg was mijn verblijf vooral 'business'-gericht, ik nam voor de eerste keer deel aan de Endocrine Society meeting, een congres met dit jaar bijna 8000 deelnemers! Dat was dus wel de moeite. Ik mocht er een poster voorstellen (waar ik een foto van vergeten trekken ben...), tussen ongeveer 2000 posters verspreid over 3 dagen, dus de druk was niet zo groot ;)

Het was vooral plezant om eindelijk eens de proffen en medewerkers van de andere schildklierlabo's in levende lijve te ontmoeten, maar voor de rest liep ik daar een beetje verloren tussen al die verschillende "endo-disciplines".
Maar genoeg gezegd over het congres!

Voor de eerste keer in al mijn "avontuurlijke jaren" was mijn bagage niet aanwezig op de plaats van bestemming. Ik was gelukkig al om 4u in de namiddag in San Francisco, en mijn bagage zou zeker nog die avond afkomen. En ja, om 1u 's nachts had ik mijn bagage eindelijk... En ik was van 5u 's ochtends op, en de volgende ochtend moest ik om 6u op, dus de eerste dagen waren zwaar! Die avond zelf had ik wel wat tijd om aan sightseeing te doen, en amai, San Francisco is heuvelachtig! Van de ene straat naar de andere wandelen kan een enorme opdracht zijn! De dagen daarna had ik nooit tijd om veel te zien van San Francisco, tot de laatste dag. Die dag ben ik enkel naar de 'morning lecture' geweest, en vanaf 10u kon ik de toerist gaan uithangen! Mijn vlucht naar Boston was dan ook pas om 23u15 die avond, dus ik had een hele dag om de stad te verkennen. Ik denk dat ik zo'n 20 tot 30 km gewandeld moet hebben, ik was doodop 's avonds! Maar het was de moeite en het was prachtig weer (wat ik niet had verwacht, vandaar dat ik nu serieus verbrand ben!). Ik was eerst naar de Golden Gate bridge gewandeld, helemaal erover gewandeld en terug (en die is blijkbaar 2700 m lang ongeveer!), en helemaal teruggewandeld langs de kust tot aan de 'pieren' en Fisherman's Wharf. En dan nog wat meer downtown bezichtigd (oa 'crookedest street' en de Coit tower).

Hieronder enkele foto's van de mooiste dingen:

Links de beruchte 'cable cars' die de heuvels van San Francisco trotseren en rechts een impressie van de heuvelachtige wegen (op een foggy avond).

Sea lions aan Pier 39

Union Square, waar ons hotel aan lag; op de tweede foto ons hotel (héél het gebouw), en op de derde foto de Chinatown gate, de ingang van Chinatown.

De Golden Gate bridge in volle glorie. Het blauwe bordje linksonder op de vierde foto is de moeite om eens te lezen! Blijkbaar plegen veel mensen hier zelfmoord...

Op de laatste foto een zicht vanop de brug over San Francisco.

Alcatraz links, en Fisherman's Wharf rechts.

En een gedeelte van Lombard street dat bekend staat als "Crookedest street". En reeks slalommetjes voor auto's! De moeite om te zien!

En dan het hoogtepunt van de hele uitstap: David Beckham! Hij werd in het groot aangekondigd bij Macy's, als model van Emporio Armani ondergoed, en hij zou op 18 juni om 5u langskomen op Union Square. Ik ging daar niet speciaal voor terugkomen, vandaar dat ik de foto van de poster genomen had. Maar toevallig was ik net daar toen David Beckham in levende lijve tevoorschijn kwam! Alleen heel erg jammer dat mijn batterij leeg was na enkele wazige foto's... Maar ik heb hem toch maar gezien!!!

Hot hot hot...

Het weer hier kan ook ineens veranderen!!
Het was al een tijdje goed weer (zonnig, 20-25°C), tot het donderdag en vrijdag heel slecht en koud was, wat dan ineens op zaterdag omsloeg in een hittegolf van meer dan 30°C!!!
De eerste dag is dat natuurlijk heel plezant, maar nu is het al wel welletjes geweest :)
Ons huis heeft geen airco (de meeste huizen hier hebben dat wel), dus is het redelijk onmogelijk om te slapen 's nachts. Echt niet leuk! Overal is het even warm in huis, en buiten is het nog warmer, dus 't is echt zoeken naar koele plekjes, zoals gisterennamiddag in de cinema... zalig :)
En hier op het werk natuurlijk! Voor een keertje hoor je mij niet klagen over de constante airco in het labo ;)

Het blijft nog minstens een paar dagen zo warm hier, maar vrijdag vertrek ik naar San Francisco, en ondertussen heb ik bijgeleerd dat het daar eigenlijk nooit echt warm is (in tegenstelling tot wat ik dacht), dus daar gaat het tenminste draaglijk zijn!

Een huisdiertje, part III

Een tussendoortje:

Eén van deze schattige katjes (waarschijnlijk hetgene rechtsonder) is binnen enkele weken het onze :) Schattig he! Pascal wou altijd al een katje, en nu werden deze 4 snoezelige beestjes toch wel niet onder onze neus gewreven (figuurlijk dan, want we hebben ze nog niet gezien), waarvoor dank, Iris! Ik ben dus onder lichte druk bezweken ;)
En nu maar hopen dat een katje en een gerbil samengaan als huisdier!

Culinair weekend

Twee maanden zijn ondertussen voorbij gevlogen!
Het voorbije weekend was een lang weekend, want maandag was het 'Memorial Day', een feestdag in de US. Het deed ongelofelijk goed om eens een paar dagen nauwelijks te werken! En ik heb mijn bezigheid wel gehad met o.a. enkele culinaire ontdekkingen (de ene al iets meer dan de andere ;).

Dave, een huisgenoot van mij die graag kookt, kwam op het idee om zelf sushi te maken. Dat kon ik, als reuze sushi-fan, alleen maar aanmoedigen! We moesten dan wel alle ingrediënten ergens zien te vinden (sushi-rijst, zeewier, soja-olie, rijstazijn, gember, wasabi, een sushi-matje, 'sushi-grade' vis, etc). Daar waren we een paar uur mee zoet, uiteindelijk vonden we een mini japans winkelcentrum in Cambridge waar ze al die dingen hadden. En 's avonds was het dan zover, en mochten we met de rijst beginnen spelen ;) 't Is te zeggen, Dave deed ongeveer 95% van het werk! Ik heb me beperkt tot het proberen boetseren van een paar rijstballetjes :)
Het zag er al goed uit tijdens de preparatie, maar het resultaat was gewoonweg onvoorstelbaar!
En het smaakte daarenboven echt heerlijk!!! Ziehier enkele foto's van het resultaat, het water komt me weer in de mond als ik het zie ;)



En gisteren, maandag, hadden we een labo-bbq bij Scott thuis, een post-doc van het labo. Blijkbaar staat Memorial Day blijkbaar gelijk aan 'bbq day' in de US :) Het weer was er alleszins zeer geschikt voor. Het was dan ook plezant, alleen hebben de Amerikanen toch net een iets ander idee van bbq's dan wij ;) want zij beperken zich min of meer tot het grillen van hamburgers en 'sausages' om daar dan hotdogs en hamburgers (het volledige broodje) mee te maken! En Bia had kippenhartjes meegebracht, blijkbaar een Braziliaanse bbq-specialiteit... Daar ben ik toch maar afgebleven, de hotdogs waren goed genoeg voor mij!

Kers op de taart

Als laatste blog in de week dat mijn zoetekoekje bij mij is, kunnen we met trots meedelen dat we gaan trouwen!!!
Pascal (die dit eigenlijk weer schrijft:)) heeft op de meest stuntelige manier ever (geen verdere details worden gegeven) de moed bijeengeraapt om zijn grote liefde ten huwelijk te vragen!
En ja, ik heb volmondig, maar aangedaan "JA" gezegd hoor:) (je had zijn puppy-oogjes moeten zien. Daar kon je niets aan weigeren:))
Dit alles gebeurde op 8 mei op een romantische plek aan de oevers van de Charles-river!
Ik, Pascal, mag wel geen foto van de ring mee in de blog plaatsen. Erg he:) Maar 't is ne schone hoor :D

Genius @ work

Deze mogen we de Goele-blogfans niet onthouden!

Mijn klein genietje (klemtoon op de eerste lettergreep graag) in volle actie onder haar afzuigkap

ENJOY!!!

Franklin Zoo

Vandaag, zondag en de laatste dag dat mijn lieve snoepertje in Boston is, zijn we naar de zoo gegaan.

Gewapend met onze rugzak vol proviand (een flesje water en twee kinder-country repen) zijn we naar de woeste serengeti-steppes en de ruige outback gegaan. En dit alles was zelfs terug te vinden in de buitenwijken van Boston.

De zoo was niet zo uitgebreid als de Antwerpse zoo, of zelfs Plankendael. Maar het was een behoorlijk mooie zoo, en natuurlijk veel uitgebreider als pakweg de Olmse zoo.

Door het frisse wind en de werken waren er sommige dieren die niet buiten konden komen. Maar er was nog meer dan genoeg ander schoon te zien ( en nee, ik heb het niet enkel over Pascal (die dit weer dus zelf schrijft over zichzelf;))

Het leuke aan de zoo was de dieren die er in Antwerpen niet zijn. De prairiehonden! Dikke luierikken die niets anders deden dan zitten en eten. Maar ooooo zo schattig. Ik (pascal dus) moest goele bijna tegenhouden. Anders was ze met een prairiehondje onder de fleece de zoo uitgelopen:)

De kleine skippy's lieten zich echter van hun slechte kant zien, en bleven ver op afstand. Chance voor onze nieuwe überkodak met superzoom en stabilisatie! Zo hebben we toch nog een "mugshot" van hun aantrekkelijke derrière kunnen maken.

De zoo beschikte over een aanzienlijk vogelcomplex met toch wel een klein beetje een indrukwekkend condorkoppeltje (vooral uitblinkend in lelijkheid, maar je hebt het niet van mij, want ik mag geen dieren meer beledigen voor lelijkerds van Goele)

De humeurige zilverrug-gorilla, die we toepasselijk Mart hebben genaamd, was ook een leuke attractie! Een paar keer heeft hij zelfs de glazen wand geramd. Wat wel heel verschietachtig was voor de kleinste toeschouwers. Misschien stonden er iets teveel pottekijkers aan zijn kooi naar zijn goesting. En ja, as always... We are also guilty of that:)

Het laatste deel van de zoo was de leeuwen en tijgerkooi. Blijkbaar stammen alle witte tijgers in amerika af van één, vroeger ingevoerde, witte tijger. Hierdoor hebben sommige van de stumpers last van inteeltprobleempjes. De foto die bij de kooi stond sprak inderdaad boekdelen. Het exemplaar van de zoo was, buiten extreem lui, niet echt benadeeld door moeder natuur.

Verder op ontmoeten we de koning van de savanne (of waar het ding ook moge leven) Een, op zijn minst, indrukwekkende leeuw met manen om U tegen te zeggen. Deze koning onder de dieren liet zich het publiek welbevallen. Hij poseerde graag met zijn imposante kop voor ons, brave toerist. Hij liet zelfs af en toe een dierlijk gebrul horen (persoonlijk denk ik dat hij eerder aan het geeuwen was, maar het gaf toch al heel wat decibels)

Maar om deze post af te sluiten wil ik jullie deze flatterende foto van koning Leeuw niet onthouden. Geef toe, hoe zouden we zelf zijn onder een lekker leuk zonnetje!

Een huisdiertje Part II

Sinds dinsdag heb ik nog een ander nieuw huisdiertje!

Mijn allerliefste vriendje (die dit mooi stukje proza ook typt in naam van Goele) is mij een weekje komen bezoeken.

Het bazeke zijn reis was zoals altijd weer niet zonder problemen. Maar om half zeven (4u later dan voorzien) kon ik dan eindelijk mijn grote liefde in de armen nemen!

Ons weerzien was een zeer emotioneel moment. Tranen met tuiten heeft em gesnotterd uit blijdschap! ( ;-) )

In tegenstelling tot vorig jaar hebben we dit jaar heel goed weer. En omdat mijn sjoeke nog niet zo vaak in Boston is geweest hebben we een beetje aan site-seeing gedaan. Natuurlijk gecombineerd met de winkeltjes bezoeken!

Boston Park, het grote centrale park van Boston, staat heel mooi in bloei. Hier hebben we rustig de tijd genomen om eens goed te genieten van het prachtige weer!

Men zou bijna denken dat Boston door de Nederlanders is gekonoliseerd, en niet door de Ieren. Want zoals je kan zien... Tulpen are HOT in Boston. Ze komen in alle kleuren. Ja, zelfs zwarte tulpen!:) Maar het is wel een mooi zicht!

Een huisdiertje

Zondagochtend om 6u werd ik opgeschrikt door een geluid in mijn kamer, en toen ik opstond om te kijken wat dat was, merkte ik dat er een gat in mijn vuilniszak gebeten was, en dat er wat afval uitgehaald was. Dat betekende dus dat er luttele seconden eerder een knaagdier in mijn kamer zat! Ik weet dat er knaagdieren in het huis zitten, vooral in de keuken; muizen in huis is een heel groot probleem in de buurt. En ik heb ook al een rat buiten het huis zien zitten. Dus ofwel een muis, ofwel een rat zat blijkbaar in mijn kamer! Ik vermoedde dat ie in mijn kamer binnengekropen was onder de deur door, want daar is ongeveer 3 cm vrije ruimte over heel de breedte van de deur. En ik hoopte dan ook dat ie langs daar weer rap weggekropen was. In elk geval had ik moeite om terug in slaap te vallen. Want het idee van een rat op visite is toch niet zo aantrekkelijk (een muis tot daar aan toe, daar kan ik nog mee leven...).

Tot daar het verhaal hoopte ik. Maar zondagnamiddag, nadat ik een lege koekjesverpakking in mijn vuilbak had gegooid en ik een wandeling van een uur was gaan maken, kom ik terug mijn kamer binnen, en ligt er overal vuiligheid! Dat beest had dus in dat uur tijd IN mijn vuilbak de lege koekjesverpakking eruitgevist en over heel mijn kamer 'gedrapeerd', tot in de gang toe. En 5 minuten later zie ik vanonder de deur een snuit verschijnen! Die snuit was ook weer rap weg toen het beest merkte dat ik er was. Op dat moment wist ik gelukkig dat het beest (hopelijk) niet permanent in mijn kamer zat, maar dus altijd onder mijn deur doorkwam.

En toen ik een uur later in de eetkamer zat te eten, hoor ik in de keuken geritsel en zie ik dus een rat van een cm of 15 verschijnen! Ik zat echt als verstijfd op mijn stoel. Die rat loopt een beetje rond en springt zonder enige moeite op de vuinisbak van zo'n 70 cm hoog en probeert die open te krijgen, wat niet lukt. En na een paar minuutjes verdwijnt het beest achter een kast. Schrik dat ik had! Nu wist ik immers dat het geen lief klein muisje was, maar een lelijke grote rat die mijn kamer minstens 2 keer had bezocht! De eerste nacht sliep ik niet goed, ondanks dat ik de onderkant van mijn deur had gebarricadeerd, maar vannacht ging het toch beter :)

De huisbaas laat de 'exterminator' binnenkort nog eens komen, maar dat doet hij sowieso elk jaar, en heeft nog niet veel opgebracht. Hij was wel verbaasd om te horen dat het een rat was in plaats van een muis...

Leven in Boston, altijd weer een avontuur ;)

Candle pin bowling

Woensdag zijn we met het labo gaan 'candle pin bowlen'. Dat is een variant van de gewone bowling, die hier in Boston en heel New England veel populairder is dan de gewone bowling. Voor mij was het de eerste keer dat ik het speelde. Het concept is hetzelfde, er zijn enkel wat kleine veranderingen: de bal is veel kleiner en heeft geen gaten om je vingers in te plaatsen, de kegels zijn veel smaller (en dus iets moeilijker om te raken), je hebt 3 worpen per beurt, en de omgesmeten kegels blijven gewoon liggen waar ze terecht komen (wat dan weer handiger is, omdat die nu ook "gebruikt" kunnen worden om andere kegels omver te smijten). Het duurde eventjes voor ik erin kwam, maar uiteindelijk had ik het nog niet slecht gedaan!
Spijtig genoeg had ik mijn kodak niet bij, want het interieur was de moeite, het had echt een vintage look, zoals je in de oude films ziet!

En dan nog een opmerkelijk feit:
Caitlin, een 'summer student' van op het labo van vorig jaar, was er ook bij. Eind mei gaat ze afgestuderen aan de 'Tufts University' in Boston, een redelijk bekende universiteit. Ze was aan het vertellen dat ze nog maar één "final" (eindexamen) voor de boeg had. En toen we vroegen wat dat was, zei ze: "History of rock and roll". Ik viel echt bijna van mijn stoel, en Bia evenzeer!! En Caitlin studeert dus wetenschappen... Blijkbaar had ze eerder ook al het vak "History of jazz" gevolgd. Bia en ik wisten eventjes niet wat zeggen. De anderen vonden het precies wel normaal, maar dat waren dan ook allemaal Amerikanen :)
Ik stel me nu toch een klein beetje vragen bij de kwaliteit van het onderwijs hier, als je zo'n vakken kan volgen in een wetenschappelijke studie... Maar we hebben wijselijk gezwegen!

Voor de rest is hier ondertussen ook terug slecht weer, regenachtig en maar een graad of 12. Hopelijk is dat van korte duur!

Update nummer 2

Hoog tijd voor nog eens een update... Hoewel ik weinig nieuws heb, anders hadden jullie het al eerder gehoord! De voorbije week heb ik immers niet veel meer gedaan dan werken. Zelfs het weekend heb ik grotendeels in het labo gespendeerd. 't Is dan ook waarschijnlijk mijn laatste Boston avontuur, dus ik moet ervan 'profiteren' (voor zover je in het labo werken profiteren kan noemen!).
Maar er was ook tijd voor ontspanning: zaterdagavond hadden we een 'girls night out' en hebben we het Bostonse nachtleven verkend. 't Begon alweer goed ;) We gingen namelijk naar Faneuil Hall, een leuke omgeving met verschillende pubs, maar toen we daar aankwamen, werden we weer weggestuurd omdat er blijkbaar een gaslek in die omgeving was en dus werden alle pubs gesloten!! Zoiets kan alleen hier gebeuren... Dus zochten we andere oorden op in het centrum van Boston. En 't was leuk! We vierden zogezegd Renata's 21e verjaardag (terwijl ze helemaal niet jarig was, en bovendien al 32 is!), de leeftijd waarop je in Amerika pas mag beginnen drinken. Dat was ook een manier om aandacht van jongens te krijgen natuurlijk ;). En ik maakte ook ineens kennis met het 'sluitingsuur' in Boston: om 2u 's nachts moeten alle pubs en clubs sluiten! Een beetje flauw, zeker als je je goed aan het amuseren bent, maar zo heb je tenminste nog iets aan de volgende dag ;).

Voor de rest zijn mijn huisgenoten aan het roteren. Jina en Tobi zijn deze week vertrokken, en Ben is voor 3 weken op vakantie vertrokken. Spijtig, want het was een leuke kliek! Bernhard (Oostenrijker) is dan weer ingetrokken sinds zaterdag, en één van deze dagen zou er nog een Canadees moeten intrekken.

Voilà, dat was het voor vandaag. Foto's zijn er spijtig genoeg niet, ik doe namelijk niet meer zoveel aan sightseeing, en het weer is sinds de laatste dagen terug slecht geworden!

Six flags

First of all, I'm gonna switch to Dutch! It'll make things easier for me and anyway, as long as I'm in Boston, I only have to keep the non-Boston people updated on my wherabouts and whatabouts. (if that even exists!)

Starting now!

Voila, dit is ineens al een stuk gemakkelijker!
Zondag zijn we dus met 5 man van het labo (Bia, Jess, Danielle, Matt en ikke) Six Flags gaan onveilig maken! Da's één van mijn favoriete bezigheden! En we hadden echt geluk, want het was én goed weer én ongelofelijk rustig in het park!
We begonnen onze dag met de "Superman ride", de coolste rollercoaster van al (spijtig dat ze die niet in Walibi hebben...), en het begon al meteen goed: we waren 5 seconden vertrokken, en halverwege de helling waar we omhoog werden getrokken viel het stil! Dus hingen we daar lekker achteruit te hangen, in het ongewisse. Na een minuut of 20 gingen we toch ineens terug vooruit gelukkig!
De rest van de dag hebben we ons meer dan goed kunnen bezighouden met alle andere rollercoasters, waterattracties, en andere ritjes. Om onze dag af te sluiten, gingen we nog eens in de Superman, en ongelofelijk maar waar: we vielen terug stil! Dit keer waren we gelukkig nog niet vertrokken, enkel nog maar ingestapt. Na een kwartier kregen ze ons toch los en moesten we uitstappen. Toen werden er eerst 3 testritten gereden, en daarna mochten we terug instappen. Jawadde, toen vertrouwde ik het toch eventjes niet! Maar 't is goed afgelopen ;) En het blijft toch nog steeds de coolste rollercoaster!!

Ik heb spijtig genoeg geen foto's, want op geen enkele attractie mocht de camera mee...

Update

Time is really flying, so here's a little update of the last week!

On Saturday, it was actually really nice, warm and sunny outside unlike the weather forecast predicted. So I went to Boston common and the public garden, the main parks in the center of Boston, and took some pictures with my brand new camera!
Here's a very small selection:



On Sunday, me and the girls (Bia, Renata and Jess) went out for brunch in "Zaftigs". This place doesn't take reservations but seems to be pretty good because there's always a long line waiting outside. So we decided to try it as well. We were there at 11 am, and after 1,5 hours of waiting in the cold, we finally got a table! But it was worth the wait, the food was really good! And way too much! (I forgot to take a picture though...)

On Tuesday we went bowling with a bunch of people from lab, we had free bowling lanes from 6 to 8 pm. It was fun! Even though I hadn't played in a while, I still managed to get +- 120 points, without even throwing a strike!

And now I'm gonna pray for good weather for this weekend, so we can go to Six Flags!!!

One fine day

No, not ironically! Today was genuinely a great day! For the following reasons:

1. The road construction works seem to have finished already, so I slept wonderful!

2. The weather was great! Sunny and 20°C! Just too bad that this was the only nice day for the rest of the week. Well, as long as next weekend is fine, so we can go to Six Flags!

3. I had great results in lab yesterday and today! And that after less than 2 weeks in Boston. Let's hope I didn't jinx it now by saying this ;)

4. I just bought a brand new camera, an Olympus FE-340. No, not an Canon Eos, that's a little too expensive ;) It cost $200, which is almost no money with the current dollar to euro conversion rate!

So this is my new baby (well, actually it's Pascal's and mine, but for these 3 months I pretend it's just mine ;) :

So now I might start taking a little bit more pictures :)

Online groceries - the finale

Just when I was about to give up hope, the groceries arrived! At exactly 9.58 pm!!

Road construction - the sequel

This is actually the sequel from last year when I stayed here at the same place. Somewhere by the end of May, the beginning of June, really big road construction works started on our street. Nothing special you would say, but since it's a main road and they didn't want to cause traffic jams, they only worked at night! It was a lot of noise and a lot of sleepless nights!
And just when I thought to have peaceful nights this time, they started working again last night! I just couldn't believe it. Even my super duper ear plugs didn't help and so I stayed awake until at least 4 am. Let's see how this story ends...

Online groceries - parts 2, 3 and 4...

Here's the update on the online groceries shopping.
Last week I tried to order groceries online, but I couldn't since I didn't have an American credit card. That part was easily solved though by Benjamin, a roommate of me, who had one. So he also put in some groceries and we ordered! I got an email confirming that the groceries would be delivered on Saturday April 5, between 12 and 2 pm and that I had to make sure somebody would be home. Great! So last Saturday I stayed home until after 3 pm, but no groceries... I didn't have a cell phone at the time, so I couldn't reach them to ask what went wrong. Later that day I finally had my own cell phone, so I called, but it was past opening hours.

Sunday then, I called again and I figured out what went wrong: apparently they had tried calling me (god knows why, since that's not the way it normally goes), but since I had given my phone number from work, I didn't answer, and that's when they decided not to bring the groceries anymore and even shut down my account! Great! I told that I now had a cell phone. But apparently I would have to sort things out on Monday with the people from the billing department.

Monday then, I called again, explained everything, and the only other thing they needed was a call from Benjamin to say that it was ok with him that I used his credit card. So I had to ask Benjamin if he would please call them. Afterwards I called again, and they told me they opened my account again and that I was allowed to put in 1 order (since it was not my credit card).
So that's what I did yesterday, and right now I'm waiting for the groceries... It's 8 pm now, and they should show up before 10 pm. Fingers crossed!

Geole

I already knew that Americans were having trouble pronouncing my name ("Hula"??), but that they're also having trouble spelling it correctly was new to me! Especially when they have my correct name on paper and they just have to copy it! So now my Harvard ID, wíth picture this year, says "GEOLE AERTS". Let's see how they'll pronounce that ;)

And don't laugh, I was expecting a more flattering perspective...

Westin St. Francis

This week Ann Marie (my supervisor in the lab in Boston) and I booked our hotel for the Endo2008 congress in San Francisco. I'll be staying there from June 13th until June 18th. When I saw the price per night, I was a little shocked for a second: $ 255 / night! Well, I'm glad I don't have to pay that with my own money!!

But just take a look at the hotel, and you know it's gonna be completely worth it: Westin St. Francis . I'm sure I'm gonna have very nice dreams there!

Boston, here I am

It's Sunday afternoon, and I'm in Boston! But it still doesn't feel real though. My flights were yesterday, first 7 hours to Washington and then approx. 1 hour to Boston. Everything went fine, and luckily no big snow storm like last year when I landed!
And the weather is cold but sunny, not one single cloud! Better than in Belgium, so I've heard ;).

I've just encountered my very first American problem though: apparently I'm not able to do groceries online and have them delivered at home, since you need an American credit card... It would have been very convenient though to have my >20 liters water and other indispensable supplies delivered here! So now time to go to the supermarket in real life then!

Boston is coming near...

In less than 2 weeks I'll be back in Boston! Time is going so fast now, maybe even a little too fast... I'm already getting kind of nervous.
Every year I had difficulties finding a place to stay in Boston, but luckily this year I can stay in the same place as last year, in the very same room even. It's a house near my lab in Boston where most of the time young (foreign) professionals are staying for a couple of weeks/months. I really liked it there, and if you are curious to see where I'll be staying, here is the link of the house: http://web.mac.com/longwoodroom/Site94/Info.html .
My room will be room B.

And I just got some good news regarding the Endo2008 congress in San Francisco where I'll be going to in June to present some data: I got selected to attend the Endocrine Trainee Day, which is a workshop for a limited number of researchers the day before the actual congress starts. And as a selected attendee I will receive a $500 travel award and complimentary registration to the actual congress! That's pretty good news I think!

And now it's time to start packing...

Snow!

Finally some snow in Belgium!! Not in Leuven, but at least in the Ardennes.

That was good enough though to drive there on an early Sunday morning. Of course half of Belgium (and even German and Dutch people!) had the same idea, so it became a little crowded and it took a while to find a good parking spot! (not so easy with Mart's "cool" car whose tires did not have any grip on the snow)

But we got there safe and it was a very nice walk in the snow! A little cold for me in the end though ;)



And later that day back home, we saw Tanja Dexters being voted into the finals of Eurosong... What is wrong with this country??

Boston, here comes Kate...

Today I got the great news that I can go back to Boston for 3 months!!
Of course I'll be sad that I have to leave my friends, family and of course my boyfriend for so long, but I'll see my other friends again! And... I get to see San Fransisco! Mid June there's an endocrine congress in San Fransisco where I will present some data. Very exciting!! I'm nervous already...

I'll probably be leaving on March 30th and coming back June 26th. So everybody who wants to come and visit me, more than welcome!

So: Boston, here comes Kate!!
(for the people who don't have a clue who Kate is, it's my alter ego in Boston, since I got tired of pronouncing my own name 10 times to everyone in Boston, and hearing "Hula" ;)

a trip to Bruges

Well, it's been a while, 2008 has already started!! No more holidays for a while now...

But luckily there's something like city trips! Last weekend Pascal and I went to Bruges, "Brugge die scone". It was his pre-birthday present from me (not that he should expect any other present on his actual birthday though!). We had a nice hotel just outside the city. On Saturday we went to see "Snow and Ice", the Dutch ijssculpturen. This was amazing!! What people can make of some snow and ice... Even the famous 'Kabouter Plop' and his friends were there!

Here are some impressions:







The rest of the day, we walked around Bruges, and bought chocolate. Unbelievable how many chocolate shops there are crammed together! It was very hard for me to walk by every shop and not going in! So you can then probably understand my devastation when the tourism office told me the chocolate museum was closed for another week!!! And that was exactly the one thing I really wanted to see that weekend! (ok, granted, with a little exaggeration ;)

On Sunday, we climbed the 366 stairs of the 'belfort' and had a nice view of the city at the top. The photo below is not taken at the very top, but somewhere halfway.



The rest of the day, we bought more chocolate ;) So I can truly say it was a great weekend! Now I only hope Pascal felt the same way ;)